Ένα διαφορετικό «ταξίδι» στο χώρο της Επιστήμης, της Γνώσης και της Ιστορίας , ως σημείο αναφοράς στις μεγάλες γεωπολιτικές- γεωγραφικές εξελίξεις μέχρι τις μέρες μας , στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και όχι μόνο .

Αμερικανοί ερευνητές, οι οποίοι βασίστηκαν σε μια βελτιωμένη τεχνική δεντροχρονολόγησης, ανακοίνωσαν περίπου το 1560 π.Χ. ως την πιθανότερη ημερομηνία για την ισχυρή «μινωική» έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (Σαντορίνης).

Μετά το πέρας του χειμώνα που ολοκλήρωσε την τρίτη χρονιά του πελοποννησιακού πολέμου, «την εποχή που το στάρι ωρίμαζε», οι Λακεδαιμόνιοι, μαζί με τους συμμάχους τους, εκστρατεύσανε στην Αττική «κι άρχισαν να καταστρέφουν την ύπαιθρο»:

480 π.Χ. ο Ελληνισμός βρίσκεται στα πρόθυρα του μεγαλύτερου κινδύνου στην Ιστορία του, στην Περσική εισβολή και στα επεκτατικά σχέδια του Βασιλέα των Βασιλέων Ξέρξη, ο οποίος συγκέντρωσε έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στην παγκόσμια πολεμική ιστορία. Το 2020 μ.Χ.

O Δημήτριος αποτελεί μια εξωτική, θα λέγαμε, προσωπικότητα που η δράση του, αν και απολύτως ιστορικά τεκμηριωμένη, πέρασε και στη ζώνη του θρύλου των ανατολικών λαών.

Η μάχη του ποταμού Άρειου (σημερινός Χαρί) το 209 ή 208 π.Χ. αποτέλεσε μια καταλυτική σύγκρουση μεταξύ του βασιλείου των Σελευκιδών και αυτού της Βακτριανής.

Είχε ο Γολιάθ ελληνική καταγωγή; Μια νέα διεθνής γενετική επιστημονική έρευνα θεωρεί πιθανό κάτι τέτοιο, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Φιλισταίοι,

Ο μακεδονικός στρατός της περιόδου των Αντιονιδών (277 – 167 π.Χ.) αποτελούσε απλώς την ανάμνηση του πανίσχυρου στρατού του Φιλίππου Β’ και του Αλεξάνδρου. Οι συνεχείς πόλεμοι είχαν εξαντλήσει το ανθρώπινο δυναμικό και τις οικονομικές δυνατότητες του μακεδονικού βασιλείου.

Οι ελέφαντες εξημερώθηκαν από τους ανθρώπους και χρησιμοποιήθηκαν όπως και τα άλογα ως ζώα έλξης.

Οι Ιλλυριοί υπήρξαν ένας αρχαίος λαός της Βαλκανικής. Κάποιοι τους θεωρούν προγόνους των συγχρόνων Αλβανών, κάτι που δεν είναι αποδεδειγμένο.

Το βασίλειο της Κομμαγηνής, στα σύνορα σημερινής Τουρκίας και Συρίας, ήταν άλλη μια επαρχία που αποσπάστηκε από το κράτος των Σελευκιδών, περί το 163 -162 π.Χ. Ο σατράπης της περιοχής Πτολεμαίος εκμεταλλευόμενος την αδυναμία των Σελευκιδών ίδρυσε δικό του κράτος.

Με τοιχογραφίες στα ελληνικά, τα μέλη μίας νορβηγο-γαλλικής αρχαιολογικής αποστολής ανακάλυψαν στην Όαση της Μπαχαρέια, το θεωρούμενο ως το παλαιότερο μοναστηριακό μνημείο, ίσως όχι μόνον στην Αίγυπτο, αλλά και παγκόσμια.

Η Ελλάδα παρήγαγε πάντα, πέραν των άλλων, και πολεμιστές. Ήδη από τους Μυκηναϊκούς χρόνους Έλληνες μισθοφόροι πολέμησαν στην υπηρεσία ξένων κρατών και βασιλέων. Ανάμεσα στους πλέον γνωστούς ήταν οι Μύριοι, ή ο περίφημος Σπαρτιάτης στρατηγός των Καρχηδονίων Ξάνθιππος.

Ο Μινωικός πολιτισμός στην Κρήτη, ο Ελλαδικός πολιτισμός στην ηπειρωτική Ελλάδα και ο Κυκλαδικός πολιτισμός στα νησιά του Αιγαίου, παρά τις διαφορές τους στα ταφικά έθιμα, στην αρχιτεκτονική και στην τέχνη, είχαν γενετικές ομοιότητες στη διάρκεια της πρώιμης Εποχής του Χαλκού πριν περίπου 5.000...

Μια από τις πλέον άγνωστες, αν και νικηφόρες μάχες των αρχαίων Ελλήνων κατά των προαιώνιων στη Δύση αντιπάλων τους, των Καρχηδονίων, σημειώθηκε στα Κάβαλα της Σικελίας. Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για την θαμμένη στην αχλή των αιώνων μάχη.

Το 311 π.Χ. Καρχηδόνα και Συρακούσες πολεμούσαν για μια ακόμα φορά. Οι Συρακούσιοι υπό τον Αγαθοκλή είχαν υποστεί βαριά ήττα χάνοντας 7.000 άνδρες.

Η αγέρωχη Σπάρτη υπήρξε για αιώνες η πολεμικότερη ελληνική πόλη με τους καλύτερους στρατιώτες της Ελλάδας. Η ιστορική πόλη είχε παρακμάσει δραματικά μετά την ήττα του μεταρρυθμιστή βασιλιάς της Κλεομένη στην Σελλασία το 222 π.Χ. Παρόλα αυτά μπορούσε ακόμα να δείξει τα δόντια της ακόμα και απέναντι...

Μια από τις πλέον άγνωστες, αν και νικηφόρες μάχες των αρχαίων Ελλήνων κατά των προαιώνιων στη Δύση αντιπάλων τους, των Καρχηδονίων, σημειώθηκε στα Κάβαλα της Σικελίας. Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για την θαμμένη στην αχλή των αιώνων μάχη. Ούτε καν το ακριβές έτος διεξαγωγής της δεν έχει...

Η εκστρατεία του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου στην Σικελία, μεσούσης της εκστρατείας του στην Ιταλία, αποτελεί μια από τις πλέον άγνωστες πτυχές του εγχειρήματος.

Έχοντας επικρατήσει των εσωτερικών αντιπάλων του, ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος αποφάσισε να συνεχίσει την επεκτατική πολιτική των προκατόχων του. Η Περσική Αυτοκρατορία ήταν εκ των πραγμάτων μια δύναμη επεκτατική.