Ήταν αυτές οι ημέρες και οι ώρες του 1924, όταν γραφόταν η τελευταία πράξη  της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου  και διαδραματιζόταν μία φρικώδη σκηνή  του Ολοκαυτώματος του Ελληνισμού της καθ΄ημάς Ανατολής.

Η σφαγή των νηπίων της Σάντας. Η πιο τρομακτική νύχτα στη Γενοκτονία των Ποντίων...

КАБАРДИНКА ПОНТИАКА РЕПОРТАЖ

Το 2013, ο ιστορικός Βλάσσης Αγτζίδης αποκάλυψε τρία ρεπορτάζ εφημερίδων από το 1924 που περιγράφουν πώς η διοίκηση του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ έστειλε 400 τόνους ανθρώπινων λειψάνων

Ο Δυτικός Πόντος δέχτηκε ομολογουμένως περισσότερο την καταστροφική, γενοκτονική, μανία σε σχέση με τον Ανατολικό. 

Εδώ, παραθέτω αυτούσια την επιστολή που απέστειλε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1934, λίγο πριν τον θάνατό του και ενώ δεν ήταν πρωθυπουργός, στην Σουηδική Επιτροπή των Βραβείων Νόμπελ Ειρήνης υπέρ του Μουσταφά Κεμάλ.

Το 1934, ο σκοτεινός Ελευθέριος Βενιζέλος προβαίνει στην ύστατη πολιτικά και εθνικά επαίσχυντη πράξη του: αποστέλλει επιστολή στην Επιτροπή των Βραβείων Νόμπελ, προτείνοντας τον Μουσταφά Κεμάλ για το επίζηλο Νόμπελ Ειρήνης. Η επιστολή του είναι η ταφόπλακα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου...

Γενοκτονία των Ποντίων: Πρέπει να ξεκαθαριστεί μέσα μας πως η παγκόσμια αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων πέραν του ότι θα έφερνε εθνική δικαίωση για τον Ποντιακό Ελληνισμό, αποτελεί και χρέος της ίδιας της ανθρωπότητας, αν επιθυμεί να ονομάζεται ανθρωπότητα.

Δεν αναφέρει λέξη για τις αγριότητες και τις σφαγές κατά των Ελλήνων

“Πάρθεν η Ρωμανία! Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν’ από την Πόλιν ουδέ στ’ αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια, επήγεν και εκόνεψεν α σου Ηλί’ τον κάστρον. Εσείξεν τ’ έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον, εσείξεν τ’ άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον, Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ’ ο μητροπολίτης...

Αρχιερατική επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε στον ιστορικό ναό των Αγίων Πάντων στο κέντρο της Μόσχας στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, έπειτα από πρωτοβουλία του εφημέριου της ενορίας της ελληνικής κοινότητας πρωθιερέα Σεργίου Ζβοναριόφ.

Την Τετάρτη 19 Μαΐου είναι η επέτειος της απόβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα (Αμισό), οπότε αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της περιοχής του Πόντου.

Ο Γερμανός Καραβαγγέλης ανάμεσα σε Τούρκους αξιωματούχους. Δεξιά του ο καϊμακάμης και δίπλα από αυτόν ο στρατιωτικός διοικητής της Καστοριάς. Πιθανώς να είναι καρτ ποστάλ της εποχής

Τις μέρες αυτές που επαναφέρουμε εντονότερα στο νου μας πως οι ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης ρίχτηκαν με αυτοθυσία στον Αγώνα «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία», οφείλουμε αιωνίως ένα κερί στη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της...

Την ώρα που κάποιοι προσπαθούν να αγιοποιήσουν το κτήνος που λέγεται Κεμάλ Ατατούρκ, διότι μας προέκυψε ένα εφάμιλλο κτήνος που λέγεται Ερντογάν, ας θυμηθούμε την ιστορική αλήθεια του σφαγέα των ελλήνων, που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ.

Ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1880 (ή 1881) κάπου στη Θεσσαλονίκη. Κάποιες πηγές τοποθετούν τη γέννησή του στο χωριό Χρυσαυγή του Λαγκαδά, ωστόσο πρόκειται για πληροφορίες που δεν έχουν εξακριβωθεί.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε χωρίς αμφιβολία η μεγαλύτερη πολιτική απάτη του συγχρόνου Ελληνισμού. Δημιουργός του Εθνικό Διχασμό, ο οποίος άφησε για χρόνια το στίγμα του στην χώρα και ήταν στο μεγαλύτερο βαθμό η αιτία της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Έγκλημα πολέμου. Παράπλευρες απώλειες. Πέθαναν από τις κακουχίες. Κανείς δεν τους έκανε κακό. Εκείνοι έβλαψαν αθώους Τούρκους. Ποια Γενοκτονία; Δεν υπάρχει Γενοκτονία! Τι; Οι Έλληνες είχαν περιουσίες; Ό,τι ήταν να πάρουν το πήραν κατά την Ανταλλαγή. Η σύγχρονη Τουρκία δεν οφείλει σε κανέναν...

Μια συγκλονιστική εκπομπή για τη Γενοκτονία των Ποντίων αλλά και τι συμβαίνει σήμερα στον Πόντο έκανε το βράδυ της Πέμπτης ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μανιάτης στο «ONE Channel».

Στο χωριό Ψηλόκαστρο, του νομού Δράμας, ήταν εφημέριος ο παπα-Ελλάδιος. Ήταν συνήθως σιωπηλός και δεν γελούσε ποτέ. Ζούσε φτωχικά, και το μισθό του τον ξόδευε σε αγαθοεργίες.