Γενικά Ιστορικά θέματα

Παναγιώτης Λιάκος 17/11/22

Τρεις καθηγητές και 12 φοιτητές δολοφονήθηκαν από το ΚΚΕ.

Χιλιάδες παιδάκια έχουν καταθέσει λουλούδια στην κεφαλή στο Πολυτεχνείο, νομίζοντας ότι πρόκειται για κάποιον νεκρό της εξέγερσης...

Το μοιραίο Mirage 2000 μαζί ένα ακόμα αυτού του τύπου απογειώθηκαν στις 11:20 το πρωί από το αεροδρόμιο της Τανάγρας με κατεύθυνση το Αιγαίο για άσκηση αναχαίτισης, όπου το ένα θα έπαιζε ρόλο ελληνικού και το άλλο τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους. Ήταν  στις 4 Νοεμβρίου του 1998, ο 26χρονος τότε υποσμηναγός της 331 Μοίρας Παντός Καιρού, Νίκος Παρούσης, διαπίστωσε ότι υπάρχει βλάβη στο σύστημα ελέγχου του πηδαλίου, προφανώς ηλεκτρικό πρόβλημα. Ανέφερε αμέσως στον αρχηγό του σχηματισμού που ήταν ο πιλότος του άλλου μαχητικού και αυτός έδωσε εντολή να πάρει ανοιχτή στροφή για να ρίξει τα καύσιμα στη θάλασσα ώστε να κάνει αναγκαστική προσγείωση. Ο άτυχος πιλότος Ν. Παρούσης δήλωσε ότι η κατάσταση είναι ελεγχόμενη και ξεκίνησε τη διαδικασία για προσέγγιση του διαδρόμου προσγείωσης της Τανάγρας.

Ένα τέταρτο της ώρας μετά την απογείωση και ενώ ήδη είχε είχε κατεβάσει το σύστημα προσγείωσης και βρισκόταν σε ύψος 1.000 πόδια (330 μέτρα) και σε απόσταση 11 ναυτικών μιλίων νότια της Τανάγρας, στην περιοχή της Σκάλας Ωρωπού, το αεροσκάφος έκανε μια ανεξέλεγκτη κίνηση ανόδου με ταυτόχρονη κλίση και περιστροφή. Ο υποσμηναγός Παρούσης διαπιστώνοντας ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και βλέποντας μπροστά του ένα σχολείο, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, έκανε απεγνωσμένες προσπάθειες να το οδηγήσει και να συντριβεί σε μη κατοικημένη περιοχή.

Το παλικάρι αυτό δεν εγκατέλειψε το αεροσκάφος, και απέτρεψε την πτώση του σε σχολείο, οδηγώντας το εκτός πόλης όπου και συνετρίβη μαζί του. 

ΑΘΑΝΑΤΟΣ 

Ο Υποσμηναγός Νικόλας Παρούσης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το Σεπτέμβριο του 1990 (67η σειρά) και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1995 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού. Εκπαιδεύτηκε στο Σμήνος Μετεκπαιδεύσεως Mirage 2000 της 114 Πτέρυγας Μάχης (Τανάγρα) και τοποθετήθηκε στην 331 Μοίρα της 114 ΠΜ ως χειριστής στα αεροσκάφη αυτά.

Του απονεμήθη μετά θάνατον το Μετάλλιο Εξόχου Πράξεως με Προεδρικό Διάταγμα της 23ης Ιουλίου 1999. 
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.

OI KATOIKOI TOY ΩΡΩΠΟΥ ΔΕΝ  ΘΑ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ

Την 7^η Νοεμβρίου 1918 (όλες οι ημερομηνίες ακολουθούν το γρηγοριανό ημερολόγιο) ο λαός της Βαυαρίας σε συλλαλητήριο ζήτησε την παραίτηση του Βασιλέως Λουδοβίκου Γ΄, του Αυτοκράτορος Γουλιέλμου Β΄, τον άμεσο τερματισμό του πολέμου και την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων.

Ο Εκατονταετής Πόλεμος υπήρξε η μεγαλύτερη σε διάρκεια πολεμική σύγκρουση στην Ευρώπη και μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια όλων των εποχών. Για την ακρίβεια διήρκεσε 116 έτη, από το 1337, έως το 1453, με διαλείμματα όμως.

Φέτος συμπληρώνονται 102  χρόνια από μία μεγάλη τραγωδία του Ελληνισμού, μετά από μία στρατιωτική ήττα στο Μικρασιατικό Μέτωπο τον Αύγουστο του 1922 ο Ελληνισμός της Ιωνίας υφίσταται την τουρκική οργή.

Ο Αλέξανδρος Παπάγος γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1883 στην Αθήνα, με καταγωγή από τις Κυδωνιές (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας

Η απόφαση να θυσιασθεί κάποιος για το Έθνος – να γίνει δηλαδή Εθνομάρτυρας – δεν είναι καθόλου εύκολη. Απαιτεί πολύ καλή πνευματική κατάσταση, προκειμένου να μην προδώσει τα ιδανικά του και, χάριν αυτών, να είναι αποφασισμένος να θυσιάσει τα πάντα.

Ο Γιάννης Δασκαρόλης, ιστορικός, Δρ σύγχρονης ιστορίας του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου και συγγραφέας του βιβλίου "Το αιματηρό συλλαλητήριο της 9ης Δεκεμβρίου 1923" μίλησε στις Αναλύσεις του Radio Me με τον Γιάννη Χαραλαμπίδη για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου και όσα προηγήθηκαν και οδήγησαν στην έξωση του βασιλιά Γεωργίου Β' από τον θρόνο.

Είκοσι χρόνια μετά η Ελλάδα μπορεί να καμαρώνει για το αριστουργηματικό τελετουργικό του Δ. Παπαϊωάννου! Αποτελεί σημείο αναφοράς σε παγκόσμια κλίμακα, διότι ήταν η πιο εμπνευσμένη, η πιο ανθρώπινη και η πιο κοντινή σ’ αυτό που πραγματικά πρεσβεύουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες

Σχόλιο Τ.Ι.: Οι Βενιζέλοι, οι Μπενάκηδες, οι Γύπαροι, οι λοχίες Σαρτζέτηδες δεν δικάστηκαν ποτέ για τα εγκλήματα που έκαναν, Οι απόγονοι τους, είναι αυτοί που μας κυβερνούν ακόμα...

13η Μοίρα Ελαφρού Βομβαρδισμού: Όταν οι Έλληνες βομβάρδιζαν το Σεράγεβο… Η δράση της περίφημης ελληνικής μοίρας της ερήμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος ἔστειλε τὴν ἴδια μέρα ἐπιστολὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὴν κοινοποίησε σ' ὅλους τοὺς Μητροπολῖτες.

Επιχειρηματίας και μέγας εθνικός ευεργέτης. Βλάχικης καταγωγής, γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1818 στο Μέτσοβο. Ήταν ο νεώτερος από τα πέντε αδέλφια της οικογενείας και οι γονείς του τον προόριζαν για δάσκαλο στο εκεί σχολείο. Εκείνος, όμως, πνεύμα ανήσυχο, προτίμησε να αναζητήσει την τύχη του στο εξωτερικό.

Στις αρχές του 15ου αιώνα η μεγάλη Γερμανική Αυτοκρατορία φάνταζε ασυγκράτητη.Με αιχμή του δόρατος το πανίσχυρο τάγμα των Τευτόνων ιπποτών και με ένα στρατό με περισσότερους 100.000 βαριά οπλισμένους και άριστα εκπαιδευμένους άνδρες, οι Γερμανοί εφορμούσαν ακάθεκτοι στην καρδιά της Ανατολικής Ευρώπης έχοντας ως δόγμα τοDragNachOsten («πόρεια προς Ανατολάς»).

Σκοπός του μισότρελου Γερμανού αυτοκράτορα Ερρικού του Δ’ και του υπερφίαλου αρχικαγκελάριου της Γερμανίας και μάγιστρου του τάγματος, Ούλριχ φον Γιούνιγκεν, δεν ήταν τίποτα λιγότερο απ την ολοκληρωτική κατάληψη των λιμανιών της Βαλτικής, η υποδούλωση της Πολωνίας, η εκμετάλλευση του σιτοβολώνα της Ουκρανίας και η καταστροφή της ορθόδοξης Ρωσίας με ταυτόχρονη εξασφάλιση της εξόδου τους στη Μαύρη θάλασσα μέσω της κατοχής της Κριμαίας.

Νιώθοντας καθαρά την ανάσα του Γερμανικού Θηρίου να πλησιάζει, οι λαοί που απειλούνταν απ την αιμοδιψή μανία του, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους έναντι του κινδύνου.Με πρωτοβουλία του βασιλιά της Λιθουανίας Γιαγκέλο και της Πολωνίας Βλαδισλάβ (οι χώρες των οποίων θα ταν στη πρώτη γραμμή της επικείμενης εισβολής) καλέστηκε στο Νταντσιχ της Πολωνίας, στις αρχές του 1410, συμβούλιο στο οποίο παρέστησαν οι βασιλείς και πρίγκιπες της Ουγγαρίας, της Τσεχίας, της Βοημίας, της Σιλεσίας, ο τσάρος Δημήτριος της Ρωσίας καθώς κι ο Μογγόλος οπλαρχηγός της Χρυσής Ορδής Τζαλάλ Αλ Ντιν (ως απεσταλμένος του θρυλικού Ταμερλάνου που δεν ήθελε την εξάπλωση των Γερμανών ως τον Καύκασο και την Κασπία).

Έτσι γεννήθηκε η Σλαβική Συμμαχία που θα προσπαθούσε να αντισταθεί στα επεκτατικά σχέδια των Γοτθικών ορδών και την άνοιξη του 1410 ένας στρατός από 160.000 άνδρες, Λιθουανους, Πολωνούς, Τσέχους, Ούγγρους,Ρώσους και Μογγόλους συγκεντρωθήκε στη πόλη του Τάννενμπεργκ κοντά στο ποταμό Οντέρ. Ο αρχικαγκελάριος Γιούνιγκεν αν και πληροφορήθηκε την ύπαρξη του τεράστιου αυτού στρατεύματος το θεώρησε ως μια ευκαιρία να συντρίψει ταυτόχρονα όλους τους αντιπάλους του μαζί πιστεύοντας ακράδαντα πως τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει τα αήττητα ως τότε γερμανικά όπλα!

Έτσι στα τέλη Ιουνίου,αφού συγκέντρωσε ένα εντυπωσιακό στράτευμα από 80.000 πεζούς και 4.000 κατάφρακτους Τεύτονες ιππότες, πέρασε τον Οντέρ σίγουρος πως θα ξεμπέρδευε μια και καλή με τους «βάρβαρους της Ανατολής».Ενώ στην επιστράτευση τον ακολούθησε ολόκληρη σχεδόν η γερμανική αριστοκρατία.

Οι δύο μεγάλοι στρατοί συναντήθηκαν τελικά στη στενή πεδιάδα έξω απ το Τάννενμπεργκ στις 15 Ιουλίου του 1410 – μια μέρα που ο Γερμανικός λαός δε θα ξεχνούσε ποτέ. Οι δυο πλευρές συγκρούστηκαν με μίσος κι η μάχη, αν και οι σύμμαχοι φαινομενικά υπερτερούσαν, έμοιαζε αμφίρροπη για πολλές ώρες καθώς οι εμπειροπόλεμοι Γερμανοί πολεμούσαν με φανατισμό κατά αυτών που έβλεπαν ως «υπανθρώπους».Ξαφνικά, έπειτα από πέντε ώρες μάχης που είχαν εξαντλήσει τους ιππότες μέσα στις βαρίες πανοπλίες τους, οι 3.000 Μογγόλοι ιππείς του Τζαλάλ Αλ Ντιν μαζί με 2.000 Ρώσους κοζάκους έκαναν σαρωτική έφοδο απ τα δεξιά έχοντας κρυφτεί στα έλη του Γκρούνβαλντ και πλευροκόπησαν ανελέητα τους Γερμανούς το μέτωπο των οποίων κατέρρευσε αμέσως και περικυκλώθηκαν απο τρείς πλευρές.Επακολούθησε σφαγή.Ο Ούλριχ φον Γιούνιγκεν έπεσε απ τους πρώτους και το σώμα του διαμελίστηκε στο πεδίο της μάχης, οι Πολωνοί κράτησαν το κεφάλι του αλαζονικού αρχικαγκελάριου για να το εκθέσουν στη Βαρσοβία, ο κορμός πήγε στη Μόσχα, το δεξί χέρι στη Λιθουανία, το αριστερό έφτασε ως τη μακρινή Σαμαρκάνδη όπου ο Χαν Ταμερλάνος το βασάλμωσε και το κράτησε ως φυλαχτό, το αριστερό πόδι στη Πράγα και το δεξί στη Βουδαπέστη.Συνολικά, 70.000 Γερμανοί πεζοί και 3.500 Τεύτονες ιππότες έπεσαν νεκροί μαζί με πολλούς άντρες της Γερμανικής ελίτ, δούκες, κόμητες, δημάρχους και ανώτερους αξιωματικούς ενώ ανάμεσα στους 6.000 αιχμαλώτους ήταν και ο πρίγκηπας-διάδοχος του Γερμανικού θρόνου Γουλιέλμος ο οποίος μίλησε προκλητικά προς τον τσάρο Δημήτριο κι εκείνος αφού τον διαπόμπευσε στο Κίεβο τον εκτέλεσε με βασανιστήρια και πέταξε το πτώμα του στα σκυλιά.

Η περήφανη Γερμανική Αυτοκρατορία (το Πρώτο Ραιχ) είχε πάψει να υπάρχει γεγονός που επικυρώθηκε λίγους μήνες αργότερα με την ταπεινωτική συνθήκη της Θόρν η οποία οδήγησε στο διαμελισμό της χώρας και την παραχώρηση όλου του χρυσού της στη Σλαβική Συμμαχία ενώ οι άγριοι Μογγόλοι αφέθηκαν ανενόχλητοι να λεηλατήσουν την Ανατολική Πρωσία για έναν ολόκληρο χρόνο μετατρέποντάς την σε κρανίου τόπο. Η Γερμανία μετά την καταστροφική αυτή ήττα,χρειάστηκε 460 χρόνια για να καταφέρει ξανά να ενωθεί σε ένα κράτος υπό τον Βίσμαρκ το 1870.

Πηγή: olympia.gr

Πριν από τον Νίκο Σιαλμά βέβαια είχαν χάσει τη ζωή τους και αρκετοί άλλοι συνάδελφοί του στο πλαίσιο του ακήρυχτου αυτού πολέμου. Σε εκπαιδευτικές εξόδους όμως και όχι ενώ κυνηγούσαν τουρκικά μαχητικά.

Μόλις φτάσαμε στους πρόποδες του "Χάρι" όλοι χάσαμε το χρώμα μας! Στην μία μεριά βλέπαμε όπλα σπασμένα, αλλού βρώμαγε και κρατάγαμε τις μύτες μας και ανεβαίναμε κατά­κοποι.

Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Ρώσους συγγραφείς, ο Αλεξάντερ Σολτσενίτσιν, στο έργο του “Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ”,αναφέρεται στους συγκρατούμενούς του Έλληνες,

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο αιώνας που περνάμε είναι ένας αιώνας ακατανοησίας. Αν ήμουνα ιστορικός, θα τον ονόμαζα «Αιώνα του Βαβέλ».